Zwartboek

Langdurig zieken 2016

Chronische vermoeidheid – Financiële moeilijkheden – Besparingen op de medische begeleiding – Schrik om haar statuut te verliezen wegens weinig medicatie

Vandaag krijg ik een vrouw van 58 op consultatie die terug depressief zou kunnen worden. Een aantal jaar geleden werd bij haar de diagnose van chronische vermoeidheidssyndroom gesteld. Vervolgens werd ze voor die problematiek behandeld in een universitair centrum, waar ze heeft leren leven met haar ziekte. De dokters hebben haar behandeling geleidelijk afgebouwd tot op het punt dat ze vandaag geen medicijnen meer moet nemen.

Ze krijgt een uitkering van € 850 en ze heeft schrik dat ze ze zal verliezen tijdens het volgende bezoek bij de controlearts van het ziekenfonds. Ze heeft schik, omdat ze niet zal kunnen bewijzen dat ze regelmatig wordt opgevolgd door een specialist of dat ze geneesmiddelen neemt (wat altijd de eerste vraag is van de controlearts).

Ze gaat niet vaak naar de specialist, want de consultaties zijn te duur en ze moet met het openbaar vervoer gaan om er te geraken.

Haar financiële situatie is precair. Ze heeft het bijvoorbeeld moeilijk om de stijgende energierekening te blijven betalen. En als ze zich om financiële redenen een kwaliteitsvolle medische begeleiding ontzegt, is dat nadat ze eerst een kruis heeft getrokken over haar uitgaven voor vrije tijd. Zelfs de kleinste uitgave zoals een terrasje gaan doen is uitgesloten, legt ze me uit.