Zwartboek

Langdurig zieken 2016

Verkeersongeval – invaliditeit – financiële problemen – stopgezette revalidatie

Een tweetal jaar geleden heeft een patiënt een verkeersongeval gehad. Op dat moment was hij 28 jaar en werkte hij nog niet lang genoeg om beroep te kunnen doen op een volwaardige ziekte-uitkering.

Twee jaar later komt dokter J tot de vaststelling dat er sindsdien niks is gebeurd om de man terug ‘opgelapt’ te krijgen. Hij had immers een gebroken schouder aan het verkeersongeval overgehouden, maar was sindsdien niet naar de kinesist of specialist geweest om de schouder verder te laten behandelen wegens het gebrek aan een ziekte-uitkering.

Na het ongeval werd hem een erkenning van 66% invaliditeit toegekend tot 30 juni 2015. Dat gaf hem recht op een IVT ( inkomensvervangende tegemoetkoming) van 95 euro per maand, aangezien zijn vrouw een volwaardig inkomen heeft als bediende. Samen met die kleine toeslag van 95 euro verdienden ze niet genoeg om samen met hun drie kinderen rond te komen. Daarom ‘bespaarde’ de patiënt dan maar op zijn revalidatie. Vanaf juli vorig jaar is deze kleine toeslag zelfs geschrapt aangezien de controledokter het niet langer nodig vond om hem die toeslag toe te kennen.

Tot op de dag van vandaag zit de man dus nog steeds werkloos thuis zonder ziekte-uitkering aangezien het ziekenfonds niet tussenkomt voor de behandeling bij de kinesist. De man kan uiteraard niet werken met een schouder die nog steeds niet in orde is en bovendien verkeert hij ook nog eens in een kwetsbare positie op de arbeidsmarkt aangezien hij de Nederlandse taal niet volledig beheerst.

Activering van deze patiënt zou betekenen dat de man met een ziekte-uitkering de nodige kosten voor revalidatie bij kinesist zou kunnen vergoeden zodat hij terug aan de slag kan gaan. Dit bewijst dat activering niet werkt als mensen geen uitkering krijgen, integendeel ze komen vaak terecht in een negatieve spiraal en blijven werkloos thuis zitten.

(getuigenis van een huisarts)